Alfa 700-Tamrron 17-50 a 17mm. Iso 100

Revista de Investigación "Etnografía", nº 2, 2010. I.S.S.N. 1989.8541.

                                             Web, http://mesondoforno.com.

 FESTA PADUENSE NA MARIÑA OCCIDENTAL LUCENSE: O SAN ANTÓN VENTUROSO DA RIGUEIRA (XOVE) (LUGO).

Publicado en "Tempos de Festa en Galicia". T.II, A Coruña, 2007.

JOSÉ MANUEL BLANCO PRADO.

SAN ANTÓN DA RIGUEIRA E OS SEUS EXVOTOS DE CERA

A mariña occidental está formada polos concellos de Cervo, Ourol, O Vicedo, Viveiro e Xove. Limita ó leste coa Mariña Central, ó oeste coa provincia de A Coruña e ó sur coa coa comarca de A Terra Chá.
Ó longo da costa ábrense praias de gran beleza como ás de Abrela, Cubelas, Portonovo e o Torno,  e pequenos islotes como Os Farallóns ou a isla Coelleira. De cara ó leste, onde a costa vólvese máis abrupta, está a ensenada de San Cibrao , onde se ubica un dos portos industriais de máis importancia para Galicia.
Esta comarca mostra dende o punto de vista ambiental dúas partes claramente diferenciadas: a zona da costa e a do interior, que abrangue á cunca alta do Landro, o val do Sor e a vertente norte das serras septentrionais de Galicia. Esta diversidade de habitats da lugar ó xurdimento de diferentes ecosistemas, entre os que podemos distinguir o do estuario do río Sor e os islotes costeiros, onde crian un bo número de aves mariñas.

Asahi Pentax Espomatic. Obj.24mm.Yti-X

Asahi Pentax Espomatic-Obj.135mm-Pelicula Tri-X

EL CARNERO ALADO

EL FINAL NO SE ENCONTRABA ALLÍ DONDE SE HABÍA IMAGINADO

Era gente de dinero, sino no se entendía que la denuncia aquella se hubiese tramitado. Pero era un hecho que la acusación paso el trámite y, llegó a la sala de aquella ciudad pequeña un caso más bien singular.

(a partir dunha foto orixinal de Emilio Morenatti, no diário El País)

Revista de Investigación "Etnografía", nº 2, 2010. I.S.S.N. 1989.8541.

                                             Web, http://mesondoforno.com.

                  OS CRUCEIROS DA TERRA CHÁ: FUNCIONALIDADE E INSCRICIÓNS.

                                JOSÉ MANUEL BLANCO PRADO.

                Publicado en "Actas do I Congreso Galego sobre "Cruceiros e Cruces de Pedra". Colección Historia e Etnografía Galegas. Vol. L.

O pensador galego Castelao xa nos falaba da plurifuncionalidade do cruceiro galego na súa obra “As Cruces de Pedra na Galiza”  . Pois ben, os cruceiros e cruces chairegos cumpren ao igual que no resto de Galicia diferentes funcións, que poden ir variando en canto aos diferentes ámbitos espaciais.
Esta diversidade de funcións, que presentan estas obras religiosas e populares, pode aparecer reflectida en inscricións nalgúns elementos do cruceiro e da cruz ou ben hai que buscarlle o seu siñificado recorrindo á tradición oral. As inscricións de máis contido adoitan estar na base por ser o elemento, que amosa unha maior espacialidade para reflectir a súa función. Nestas inscricións encontramos dúas funcións claramente definidas, que nalgúns casos poden estar relacionadas. Referímonos ao carácter devocionario e funerario das mesmas.

CRUCEIRO DAS BARREIRAS (ROUPAR) (XERMADE)

Etnógrafo,historiador,filósofo.Ánima Máter da nosa páxina

Asahi Perntax Espomatic. Obj.24mm. Pelicula Plux-XPam-Iso 100

Antes era esta fuerza, con la única que contaba el labrador.

Asahi Pentas Espomatic.Onj.24 mm.Tri-X

                              Revista de Investigación "Etnografía", nº 2, 2010. I.S.S.N. 1989.8541.

                                      Web, http://mesondoforno.com.

PATRIMONIO ETNOGRÁFICO: CRUCEIROS DA PROVINCIA DE LUGO

FERNANDO ARRIBAS ARIAS.

CRUCEIRO ENXOITO (XERMADE)

O cruceiro é o elemento arquitectónico máis representativo da arte e da relixiosidade popular galega, testemuña da devoción dun pobo e da mestría e capacidade artística dos seus canteiros.
Aínda que non son patrimonio exclusivo de Galicia, pois deixando á parte as cruces de pedra da Bretaña e de Irlanda, podemos atopar fermosísimos exemplos en Portugal, País Vasco, Cataluña, Valencia, Baleares, etc. (a título anecdótico diremos que incluso en Ushuaia, doado pola comunidade galega de Arxentina, encontramos o que sería o cruceiro máis austral do mundo) foi en Galicia onde experimentaron un maior desenvolvemento e difusión, sendo o país con maior número de cruceiros e onde presentan unha maior variedade tipolóxica e acadaron un maior arraigo, ata converterse na manifestación máis significativa da nosa arte popular e nunha das imaxes máis típicas e tópicas da nosa paisaxe.
Algún autor considera que pode haber entre 10 e 15.000 exemplos, cifra que pode ser un pouco esaxerada xa que na Coruña, a única provincia totalmente inventariada grazas ao encomiable traballo de Luis Martín Ruíz, hai censados 1.669 cruceiros, número que, se o extrapolamos, podería darnos unha cantidade aproximada de 7.000, talvez algún máis. De todos os xeitos, e ata que se complete un catálogo de todos estes monumentos, estas cifras hai que tomalas como algo estimativo.

FALTA CARIÑO!